Powiem Ci tyle: * * *

Pamiętam sen
zapomniany
ale nie do zapomnienia
Niemały, ale kolosalny –
to zbyt dużo ujawnione

Twoje usta
takie pyszne

Zrozumiałem
że, aby nie mieć końca
muszę pisać poezję

Zdrowie pozwala mi
szczekać i ujarzmiać świat
wedle odwiecznych
etosów, prawd, prawideł

im dłuży,
tym lepszy pocałunek

Zniesione przez
pory roku pożądanie
obudzi mnie
w nowym (lepszym)
tysiącleciu

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.