Naiwne

żebra zdzierają miąższ z bruku. kłaniam się
– mgłom, twoje naturalne ciepło sporządza
mapę dwóch ciał cierpiących na jedno życie,
czytani przez morze na wskroś głęboko

trzy języki: – język prawa, – język poezji, – język
w ustach. język: – migowy, – polski, – programowania.
zbudujmy wypowiedz tak, aby trzy liście za
bugiem zgubione. pozwólmy bogu, być bogiem

i w trzech koronach mieszkać jak u mamy:
– zupa grochowa, – miękka pościel, – smalec do
chleba. upadam trzy razy, w rękach mając
dzień i noc. błędy w życiu, żadne raz dwa trzy

nie wypędzą mnie, – umrzesz ty, – umrę ja,
– umrze świat, są jeszcze pory roku, której jeśliby
zabrakło ludzkość wyginie, jak trzy kropki
i niedomówienie za to co było i jest po śmierci.

na koniec pomieszały się… wniknąłem w sęk
– miłość jako noc, rozumiesz to, co przeżuwasz
– oddech znieczula dotyk świata, w kondukcie
żałobnym ptaki, nie chowaj głowy do gniazd zimowych,

w poetyckich intérieurach, wezwij, zajmij się
własnym horyzontem, krople deszczu w butonierce,
jak sezon w piekle. anonima – per procura
klepsydry? biały kolor ścian, szron zdzierany na

marginesie, liczą – gwar: słowa, są jak piasek na
pustyni – gdy chcemy im nadać sens rozsypują
się, już gotowy rękopis kpił z wolnego słowa;wybacz,
ale nie uczestniczę w niczyim telefonie zaufania

ulice powodują, że jestem szczęśliwy, dla szczęścia
zamiotę wszystkie gwiazdy, twoja cena, jest
proporcjonalna do wagi. w muzyce róż jesteś znany
wszystkim, europa się jednoczy wyprowadzką

donikąd

Leave a comment

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers like this: